De trein is altijd een beetje reizen

Vandaag was het de bedoeling om vroeg op te staan, de bedoeling wel te verstaan. Enkele keren snoozen en een uitgebreid ontbijt later zijn we toch nog om 10:00 in het treinstation aangekomen. Voor de zekerheid vragen we nog aan een spoorwegbeamte welke trein we moeten nemen. We moeten immers in een ander station overstappen om te trein naar Bratislava te nemen. De man meldt ons dat elke trein op spoor 4 de juiste richting uitgaat en dat we de 3e halte eraf moeten. Dat doen we dan maar, om ergens in the middel of suburbia te belanden. Een half uur wachten in een treinstation waar niets te doen valt en alles naar bier en urine ruikt is het enige wat erop zit. Na ons eerder geklungel en een spurtje van spoor 22 naar spoor 4, belanden we om 11:12 toch op de goede trein naar Bratislava. Een goed uur later komen we aan in de Slovaakse hoofdstad. Gigantische betonnen flatgebouwen doemen op aan de horizon. We komen aan in een triest station waar we direct richting douane moeten.... en daar loopt het pas echt fout. Ik merk plots aan het loket dat ik mijn portefeuille in het hotel vergeten ben. De Oostenrijker deed niet te moeilijk en wou me nog doorlaten maar de Slovenen dachten er anders over. Ik word teruggewezen naar de trein en het land zowat uitgezet. Dat had ik mijn stoutste dromen nog niet durven dromen. Een uur later zijn we weer waar we vertrokken zijn vier uur tevoren vertrokken zijn... maar kom ik wou oost Europeanen zien en heb er in totaal 4 gezien.... de douanebeamten weliswaar maar kom... we vallen niet vies.... Een halve dag verloren en in mijn achterhoofd speelt de gedachte dat er geen 2 mensen op deze aardkloot zijn die zo’n stoten tegenkomen.

Sissi moments

Onze 3e dag in Wenen en nog geen Sissi moment gehad! Daar moet dringend verandering in komen. Op naar Schönbrunn, een keizerlijk palijs dat te vergelijken valt met dat van Versaille. Sissi, heeft hier achteraf gezien nooit gewoond ... maar enfin.... T’is gedacht dat telt. We gaan niet voor het kasteel zelve, echt zin in juwelen en kronen in zilver en goudwerk hebben we nu ook niet. Het park daarentegen spreekt ons meer aan. Wandelend komt men schone fonteinen en eekhoorns tegen. Na een steile helling komt je aan een oranjerie uit die een mooi zicht biedt op het kasteel en de bergen rond de stad. Hoog tijd voor koffie in een decor om u tegen te zeggen. De adelaars, laurierkransen en koeienschedels omringen ons terwijl we van onze weense koffie nippen. Verder in het park ligt een leuke zoo, die we beslist zondag gaan bezoeken.
Genoeg sissi, tijd voor iets anders. Aan de metrohalte gaan we nog vlug even de bakker binnen om 2 koffiekoeken te bestellen die we amper kunnen uitspreken, en ook amper binnenkrijgen voor we de metro richting Prater nemen.
Prater ligt aan de andere kant van de stad en is eigenlijk een pretpark waar je geen ingang voor hoeft te betalen. Alle attracties betaal je apart en dit vanaf maart..... We lopen wat rond in een soort spookdorp waar her en der een spookkasteel wel nog de deuren opent voor de toevallige voorbijganger. Gelukkig is attractie nr. 1 het reuzenrad wel open. Het lijkt op een gigantische meccano constructie waar in de plaats van baksjes precies houten treinwagons zijn tussen gespannen. De Oostenrijkers zien dit als hun eifeltoren of vrijheidsbeeld, dus kunnen we niet anders dan erop gaan.
Ik troost me met de gedachte dat reeds duizenden mensen dit ons voor gedaan hebben en het waarschijnlijk ook overleefd hebben, want die karretjes zijn allesbehalve stabiel.
Een half uurtje later staan we veilig en wel en enkele tientallen foto’s rijker weer op de begane grond, tijd om eens andere oorden te verkennen of nog beter onze verkenningstocht naar Bratislava te plannen. De halve liter bier drinkende loketbediende is zo vriendelijk om ons te melden dat we elke 20 min een trein hebben en de trip ongeveer 56 min duurt. Santé!
Elke heeft zin in iets modern na dit alles, en dat is exact wat we gaan doen. We gaan helemaal terug richting centrum naar de Kunsthalle. Deze hal herbergt tentoonstellingen van actuele kunst. We hebben de keuze tussen Koreaanse kunst of de Amerikaan Raymond Pettybone. Op goed geluk nemen we Pettybone. Pettybone blijkt een popart schilder te zijn die nogal cartoon achtige tekeningen en platenhoezen maakt. Totaal mijn ding, maar Elke vind er jammer genoeg niets aan.
Van kunst krijgt ne mens honger. Een paar dagen geleden zagen we in de stad al enkele keren restaurantjes van de keten Nordsee. Op het eerste gezicht leek ons dat een superlekker visrestaurant.... maar na een bezoek aan die zaak moeten we onze mening herzien. Bij het binnenkomen kan je kiezen tussen een 8 tal gerechten die er allemaal geweldig lekker uitzien. Wat op je bord komt lijkt op iets wat je in de carrestel of de lunchgarden krijgt maar dan net iets mottiger....
Met een buik vol mottige vis gaan we weer richting Kino. Notes of a scandal draait vanaf vandaag en die willen we wel zien. Zoute popcorn in de hand en dan neerploffen voor een scherm dat ongeveer 5 meter breed is. De max! Morgen gaan we Oostblokkers kijken in Bratislava.

toilet plus

Uitslapen op vakantie is altijd leuk.... ontbijt op hotel is ook altijd een festijn, dus over onze ochtend niets dan goeds. Vandaag een gaan we voor meer binnenactiviteit dan gisteren. Vandaag gaan we namelijk op museumtocht. De keuze aan musea is hier overweldigend. We beginnen bij de grootste musea, en die liggen gelukkig allemaal gecentraliseerd op museumsquartier. Hier vind je alles van beeldende kunst tot architectuur, performance art en een kindermuseum. Wij gaan voor het MUMOK (pop art – Viennese Actionism – performance art) en het Leopold museum. In dat laatste hebben ze de grootste collectie werken van Egon Schielle ter wereld. Verder hangt het ook vol met werken van Klimt en Kokoschka. Een absolute aanrader! Na het museum slenteren we wat verder rond in de stad tot onze magen aan het grommen slaan. Het is immers 15:00 geworden en hebben sinds het ontbijt niets meer gegeten. We willen eigenlijk naar de Naschmarkt gaan, maar besluiten toch eerst een broodje te eten in een Italiaanse tent, maar man krijgen we daar spijt van. Niet dat het broodje niet lekker was, integendeel zelfs, maar de naschmarkt blijkt het walhalla te zijn voor iedere mens die van lekker eten houd. Je kan het vergelijken met de markt aan het zuid in Brussel of aan de abattoir, maar dan chiquer. Alle verse groeten en fruit die je kunt indenken ligt hier alsook allerlei soorten versgemaakte pasta’s, oosterse specialiteiten tot feta van Egypte, Bulgarije, Turkije, Denemarken, en Griekenland, allemaal mooi naast elkaar geëtaleerd. Tussen al die kraampjes door zitten eethuisjes verborgen die allerlei specialiteiten klaarmaken. We kunnen niet laten om wat weense patisserie mee te pikken om die wat verder op te smullen in een park. De dag is nog jong en we hebben nog tijd voor één dingetje. Hop de metro weer in en op naar het Hundertwasserhaus. Een beetje buiten het stadscentrum heeft een man die er na een 3 maand kunstonderwijs de brui heeft aangegeven een huis neergepoot, Het huis ziet er erg kitsch en kleurig uit, en elk appartement heeft zowat een boom op het dak. Desalniettemin ziet het er erg leuk uit. Ook leuk aan dergelijke zaken is dat er altijd van die toeristenvallen naast gelegen zijn. Het leuke aan deze is dat ze over een Modern art toilet beschikken. Voor 60 cent mag je een plasje maken in een kitscherig decor.... en wat blijkt... zo hebben ze er nog staan over de stad. In het toilet kan je een foldertje meenemen met de locaties van onder andere het operatoilet en het post office toilet. Er staat zelfs bij welke metro je best neemt. Wij nemen in elk geval de metro naar ons hotel in een stad die blijkbaar geen spitsuur kent. Nog even de sauna in en dan gaan eten.... het leven in wenen begint te wennen....

Op verkenninng

Oké, dit moet je eerst weten. De vlucht vertrekt op 07:30, dus moeten we om 05:30 in de luchthaven zijn. Ik moet werken tot 00:00, de laatste zaken in de vallies stoppen en gaan slapen. Een taxi komt ons oppikken om 04:15 om ons naar het station te brengen...... wat dus betekend dat we beide net geen 3 uur hebben geslapen als de taxichaffeur aan onze deur belt.
Anderhalf uur sporen, 2 uur wachten op het vliegveld en 2 uur in de lucht later komen we als een gebroken man en vrouw aan in Wenen.
We gaan vlug richting Stadtspark in het centrum van de stad waar ons hotel gelegen is.
Het bed zacht.... zo zacht dat ik anderhalf uur later wakker word omdat ik er in slaap ban in gedommeld.
Opstaan en de stad verkennen. Musea gaan we niet doen, we willen zien wat de stad in petto heeft. Alles ligt betrekkelijk dicht bij elkaar en is perfect te voet te doen. Na een kwartier stappen komen we reeds ons 3e opera/theater tegen. De stad telt er ongeveer een 50tal, dus we zullen er nog tegenkomen. Maar belangrijker dan opera is koffie, en gelukkig is den amerikaan hier ook neergestreken en naast de opera een starbucks gezet. Ne koffie zal ons goed doen, het is hier immers niet te warm. 1°C om precies te zijn. We lopen verder naar het museum kwartier, het heldenplein, het volksplein, om vervolgens weer het centrum in te trekken. Wenen moet in de tijd erg rijk zijn geweest. De stad staat vol met imposante gebouwen en gigantische standbeelden. Het leuke is dat alles er imposant blijft uitzien. Alle bladgoud blinkt als was het nieuw, alle omheiningen zijn geschilderd, en geen enkel gebouw toont een beetje verval.
Wij geraken wel in verval en hebben nood aan lunch. We wagen ons op de “spar gourmet” Spar moet naast de Aldi en de Lidl zowat de meest marginale mottige supermarkt zijn die je bij ons vind, maar hier is dat een fantastische delicatessen zaak. Wat broodjes gekocht en wat water en we zijn weer weg. We gaan richting nr 1 bezienswaardigheid volgens de boekskes nml de Stephansdom op de Stephansplatz.
Dit is een grote baseliek midden de stad die zowat alle oorlogen overleeft heeft. U ziet ongetwijfeld net als iedereen dat dit een mirakel is en God hemzelf naar beneden is gekomen en de bommen van den ameikaandere, de rus, 2 keer den turk en Napoleon tegen te houden. De kerk zit dan ook afgeladen vol met devote mensen die bidden om zo denk ik dan, ook bommen tegen te houden.... De kerk zelf is jammerlijk een beetje donker binnenin. Genoeg Jezeke en Maria voor ons.... tijd voor meer populaire cultuur, namelijk de cinema. Een vraag in hett touristenbureau later komen we buiten met alle info die we nodig hebben. Er zijn 2 bioscopen die film draaien in originele versie, er komen zelfs geen duitse ondertitels aan te pas. Dit wordt Stockholm maar dan andersom, nu heb ik de film uitgezien terwijl Elke in grrote stukken in slaap is gevallen. Na de film, nog even langs het italiaans ijssalon dat om 23:30 nog vol zit voor een gelato en dan snel naar ons hotel. We zijn beide doodop en snakken naar ons bed. Tot morgen!